تبليغاتX
سايه

 

ژرژ برسنس

بد‌نامی

                                                      ترانه را اينجا دانلود كنيد.

 

توی روستا، بدون ادعا

من بد‌نام شده‌ام.

خودم را به آب و آتش بزنم یا هیچ غلطی نکنم

به هر حال این‌بابا‌یه‌چیزیش‌میشه را به من می‌بندند!

من اما کاری به کار کسی ندارم،

آدم ساده‌ای هستم و راه خودم را می‌روم.

ولی مردم شریف دوست ندارند که

کسی راه دیگری غیر از راه آنها را برود،

نه مردم شریف دوست ندارند که

کسی راه دیگری غیر از راه آنها را برود،

همه پشت سر من بد می‌گویند،

غیر از کر‌و‌لال‌ها، که معلوم است چرا.

 

 

روز چهارده ژوئیه*

من توی رختخواب گرم‌و‌نرم خودم می‌مانم.

موسیقی که به ریتم پا ضرب گرفته

ربطی به من ندارد.

من کاری به کار کسی ندارم،

فقط به صدای شیپور گوش نمی‌کنم.

ولی مردم شریف دوست ندارند که

کسی راه دیگری غیر از راه آنها را برود،

نه مردم شریف دوست ندارند که

کسی راه دیگری غیر از راه آنها را برود،

همه مرا با انگشت نشان می‌دهند،

غیر از چلاق‌ها، که معلوم است چرا.

 

 

وقتی دزد بد‌شانسی سر راهم سبز می‌شود،

که دهقانی سر به دنبالش گذاشته؛

پام را جلو می‌اندازم تا دزد بتواند فرار کند،

دهقان نقش زمین می‌شود.

من کاری به کار کسی ندارم،

فقط می‌گذارم سیب‌دزدها در بروند.

ولی مردم شریف دوست ندارند که

کسی راه دیگری غیر از راه آنها را برود،

نه مردم شریف دوست ندارند که

کسی راه دیگری غیر از راه آنها را برود،

همه روی سر من می‌ریزند،

غیر از علیل‌ها، که معلوم است چرا.

 

 

احتیاجی نیست ژرمی** باشیم،

تا سرنوشتی را که در انتظار من است حدس بزنیم.

مردم اگر طنابی باب دندان پیدا کنند،

به گردن من می اندازند.

من کاری به کار کسی ندارم اما،

فقط راه‌هایی را که به رم ختم می‌شوند نمی‌روم.

ولی مردم شریف دوست ندارند که

کسی راه دیگری غیر از راه آنها را برود،

نه مردم شریف دوست ندارند که

کسی راه دیگری غیر از راه آنها را برود،

همه می‌آیند مرا سر دار ببینند،

غیر از کورها، که معلوم است که نمی‌بینند.

 

* روز ملی فرانسه که مردم جشن می‌گیرند.

** نام یکی از پیامبران که در انجیل آمده.

 

Georges Brassens

La mauvaise réputation 

Paroles et Musique: Georges Brassens  

1952

autres interprètes: Sinsémilia

 

Au village, sans prétention

J'ai mauvaise réputation

Qu'je m'démène ou qu'je reste coi

Je pass' pour un je-ne-sais-quoi

Je ne fait pourtant de tort à personne

En suivant mon chemin de petit bonhomme

Mais les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux

Non les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux

Tout le monde médit de moi

Sauf les muets, ça va de soi

 

Le jour du Quatorze Juillet

Je reste dans mon lit douillet

La musique qui marche au pas

Cela ne me regarde pas

Je ne fais pourtant de tort à personne

En n'écoutant pas le clairon qui sonne

Mais les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux

Non les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux

Tout le monde me montre du doigt

Sauf les manchots, ça va de soi

 

Quand j'croise un voleur malchanceux

Poursuivi par un cul-terreux

J'lance la patte et pourquoi le taire

Le cul-terreux s'retrouv' par terre

Je ne fait pourtant de tort à personne

En laissant courir les voleurs de pommes

Mais les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux

Non les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux

Tout le monde se rue sur moi

Sauf les culs-de-jatte, ça va de soi

 

Pas besoin d'être Jérémie

Pour d'viner l'sort qui m'est promis

S'ils trouv'nt une corde à leur goût

Ils me la passeront au cou

Je ne fait pourtant de tort à personne

En suivant les ch'mins qui n'mènent pas à Rome

Mais les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux

Non les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux

Tout l'mond' viendra me voir pendu

Sauf les aveugles, bien entendu

+ نوشته شده در  دوشنبه سوم تیر 1387ساعت 2:52  توسط مسعود  | 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ژرژ برسنس

 

گوریل

 

                                                           ترانه را اينجا دانلود كنيد.

از بین میله‌های بلند قفسی

ضعیفه‌های منطقه

گوریل غولی را تماشا می‌کردند،

بی‌آنکه نگران مردم‌چی‌می‌گن باشند.

این زنک‌ها، با بی‌حیایی

فقط قسمت مشخصی را هم دید می‌زدند،

که مادر من اکیدا

قدغن کرده که من اینجا اسمش را ببرم...

مواظب گوریل باشید!...

 

 

یک‌روز، این قفس محکمی که

حیوان درش زندگی می‌کرد

ناگهان باز شد، کسی نفهمید چطور، به نظر من که

درش را بد بسته بودند.

میمون از قفسش بیرون پرید

و با خودش گفت : «امروز دیگر برش می‌دارم!»

منظورش بکارتش بود،

امیدوارم حدس زده باشید!

مواظب گوریل باشید!...

 

 

رئیس باغ‌وحش

که دست‌وپاش را گم کرده بود، فریاد می‌زد : «ای داد بیداد!

خانه خراب شدیم؛ این گوریل

تا حالا ماچه به خودش ندیده!»

به محض اینکه جماعت زنان

فهمید که میمون هنوز پسر است،

به جای اینکه از فرصت استفاده کند،

فلنگ را بست و فرار را برقرار ترجیح داد!

مواظب گوریل باشید!...

 

 

حتی همان زن‌هایی که قبلا

با چشمی خریدار به حیوان نگاه می‌کردند،

میدان را خالی کردند و ثابت کردند

که تصمیم‌شان اعتباری نداشته؛

اما ترسشان بیخود بود،

چون که گوریل‌ها عیاشان کاربلدی هستند

و در عشق‌بازی از آدمیزاد سرند،

خیلی از زن‌‌ها، اگر بپرسید، همین را می‌گویند!

مواظب گوریل باشید!...

 

 

خلاصه همه خودشان را گم و گور كردند،

از دست این میمون که فصل جفت‌گیریش بود،

همه به غیر از پیرزنی فرتوت

و یک قاضی جوانِ عصا‌قورت‌داده؛

وقتی جانور چاردست دید

که هر کسی به سوراخی رفته،

راه رفتن گوریلی‌اش را سرعت بخشید

و رفت به سمت پیرزن و جناب قاضی!

مواظب گوریل باشید!...

 

 

پیرزن صد ساله آه‌کشان : «به!

یعنی ممکن است کسی دوباره میل‌اش به ما بکشد،

از عجایب است،

واقعا نمی‌شود انتظار داشت!»

از آن طرف، آقای قاضی، خونسرد، با خودش فکر می‌کرد :

«من را با یک ماچه‌میمون عوضی بگیرند،

این اصلن امکان ندارد...»

ادامه‌ی ماجرا ثابت کرد که دارد!

مواظب گوریل باشید!...

 

 

فرض کنید یکی از شما در وضعی قرار بگیرد،

مثل این میمون، که مجبور باشد

به یک قاضی یا ننه‌بزرگ پیری تجاوز کند؛

این نفر کدام‌یکی را انتخاب می‌کند ؟

اگر قسمت، چهار روز دیگر

سر همچنین دو راهی‌ای مرا قرار دهد،

من مطمئنم که پیرزن

انتخاب من خواهد بود !

مواظب گوریل باشید!...

 

 

ولی بدبختانه چون گوریل

از عشق‌بازی انتظاراتی داشت،

 معلوم است که دیگر

سلیقه ملیقه سرش نمی‌شد.

خوب پس، به جای انتخاب پیرزن،

کاری که هر کس دیگری می‌کرد،

گوریل گوش قاضی را گرفت،

و به گوشه‌ی دنجی بردش!

مواظب گوریل باشید!...

 

 

بقیه‌ی قصه شیرین است،

ولی بدبختانه من نمی‌توانم

تعریفش کنم، و این جای تأسف دارد،

اگر می‌شد، کمی می‌خندیدیم؛

چون که آقای قاضی، همان در لحظه‌ی اصلی آخر کار

دادش به هوا رفت : «مامان !» و اساسی اشکش در آمد،

درست مثل مردی که همان روز

حکم داده بود گردنش را زده بودند.

مواظب گوریل باشید!...

 

Georges Brassens

Le gorille

Paroles: Georges Brassens. Musique: Georges Brassens  

1952

 

C'est à travers de larges grilles,

Que les femelles du canton,

Contemplaient un puissant gorille,

Sans souci du qu'en-dira-t-on.

Avec impudeur, ces commères

Lorgnaient même un endroit précis

Que, rigoureusement ma mère

M'a défendu de nommer ici...

Gare au gorille !...

 

Tout à coup la prison bien close

Où vivait le bel animal

S'ouvre, on n'sait pourquoi. Je suppose

Qu'on avait du la fermer mal.

Le singe, en sortant de sa cage

Dit "C'est aujourd'hui que j'le perds !"

Il parlait de son pucelage,

Vous aviez deviné, j'espère !

Gare au gorille !...

 

L'patron de la ménagerie

Criait, éperdu : "Nom de nom !

C'est assommant car le gorille

N'a jamais connu de guenon !"

Dès que la féminine engeance

Sut que le singe était puceau,

Au lieu de profiter de la chance,

Elle fit feu des deux fuseaux !

Gare au gorille !...

 

Celles là même qui, naguère,

Le couvaient d'un œil décidé,

Fuirent, prouvant qu'elles n'avaient guère

De la suite dans les idées ;

D'autant plus vaine était leur crainte,

Que le gorille est un luron

Supérieur à l'homme dans l'étreinte,

Bien des femmes vous le diront !

Gare au gorille !...

 

Tout le monde se précipite

Hors d'atteinte du singe en rut,

Sauf une vielle décrépite

Et un jeune juge en bois brut;

Voyant que toutes se dérobent,

Le quadrumane accéléra

Son dandinement vers les robes

De la vieille et du magistrat !

Gare au gorille !...

 

"Bah ! soupirait la centenaire,

Qu'on puisse encore me désirer,

Ce serait extraordinaire,

Et, pour tout dire, inespéré !" ;

Le juge pensait, impassible,

"Qu'on me prenne pour une guenon,

C'est complètement impossible..."

La suite lui prouva que non !

Gare au gorille !...

 

Supposez que l'un de vous puisse être,

Comme le singe, obligé de

Violer un juge ou une ancêtre,

Lequel choisirait-il des deux ?

Qu'une alternative pareille,

Un de ces quatres jours, m'échoie,

C'est, j'en suis convaincu, la vieille

Qui sera l'objet de mon choix !

Gare au gorille !...

 

Mais, par malheur, si le gorille

Aux jeux de l'amour vaut son prix,

On sait qu'en revanche il ne brille

Ni par le goût, ni par l'esprit.

Lors, au lieu d'opter pour la vieille,

Comme l'aurait fait n'importe qui,

Il saisit le juge à l'oreille

Et l'entraîna dans un maquis !

Gare au gorille !...

 

La suite serait délectable,

Malheureusement, je ne peux

Pas la dire, et c'est regrettable,

Ça nous aurait fait rire un peu ;

Car le juge, au moment suprême,

Criait : "Maman !", pleurait beaucoup,

Comme l'homme auquel, le jour même,

Il avait fait trancher le cou.

Gare au gorille !...

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و نهم خرداد 1387ساعت 1:7  توسط مسعود  | 

Georges Brassens

Les passantes

Paroles: Antoine Pol. Musique: Jean Bertola

autres interprètes: Francis Cabrel

 

 

Je veux dédier ce poème                                               Download the song Here

A toutes les femmes qu'on aime

Pendant quelques instants secrets

A celles qu'on connait à peine

Qu'un destin différent entraîne

Et qu'on ne retrouve jamais

 

A celle qu'on voit apparaître

Une seconde à sa fenêtre

Et qui, preste, s'évanouit

Mais dont la svelte silhouette

Est si gracieuse et fluette

Qu'on en demeure épanoui

 

A la compagne de voyage

Dont les yeux, charmant paysage

Font paraître court le chemin

Qu'on est seul, peut-être, à comprendre

Et qu'on laisse pourtant descendre

Sans avoir effleuré sa main

 

A celles qui sont déjà prises

Et qui, vivant des heures grises

Près d'un être trop différent

Vous ont, inutile folie,

Laissé voir la mélancolie

D'un avenir désespérant

 

Chères images aperçues

Espérances d'un jour déçues

Vous serez dans l'oubli demain

Pour peu que le bonheur survienne

Il est rare qu'on se souvienne

Des épisodes du chemin

 

Mais si l'on a manqué sa vie

On songe avec un peu d'envie

A tous ces bonheurs entrevus

Aux baisers qu'on n'osa pas prendre

Aux cœurs qui doivent vous attendre

Aux yeux qu'on n'a jamais revus

 

Alors, aux soirs de lassitude

Tout en peuplant sa solitude

Des fantômes du souvenir

On pleure les lêvres absentes

De toutes ces belles passantes

Que l'on n'a pas su retenir

ژرژ برسنس

رهگذران

 

 

می‌خواهم این شعر را تقدیم کنم

به تمام زن‌هایی که دوست داشته‌ایم

حتی برای لحظه‌هایی پنهانی

به زن‌هایی که خیلی کم شناخته‌ایم

که سرنوشتی دیگر در انتظارشان بوده

و دیگر هیچ‌وقت آنها را نمی‌بینیم

 

 

به همان زنی که می‌بینیم‌اش

که ثانیه‌ای دم پنجره ظاهر می‌شود

و زود ناپدید می‌شود

ولی همان سایه‌ی بلندبالاش

آنقدر جذاب و ظریف است

که گل از گل آدم می‌شکفد

 

 

به آن همسفری که

چشمانش، این مناظر هوش‌ربا

راه را کوتاه می‌کنند

همان که شاید ما تنها کسی باشیم که درکش می‌کنیم

و با این حال می‌گذاریم پیاده شود

بدون آنکه دستمان به دستش خورده باشد

 

 

به زنانی که دیگر متأهل شده‌اند

و حالا ساعاتی کسل‌کننده را سر می‌کنند

کنار یکی که با خودشان خیلی فرق دارد

و با دیوانگی بی‌ثمری برای شما

سر درد دلشان را باز می‌کنند

درد از آینده‌ای بی امید را

 

 

نگارهای عزیز بر دیده گذشته 

امیدهای روزهای بر باد رفته

شما فردا فراموش خواهید شد

و خوشبختی هم که دوباره در بزند

بعید است که دیگر یادمان بیاید

اتفاق‌های کوچکی را که در راه می‌افتاد

 

 

اما زندگی را هم اگر باخته باشیم

باز با اندک حسرتی می‌اندیشیم

به تمام این خوشبختی‌های زود‌گذشته

به بوسه‌هایی که جرأت نکردیم بگیریم

به دل‌هایی که شاید هنوز چشم‌انتظارمان باشند

به چشم‌هایی که دیگر دوباره ندیدیم

 

 

بله، در شب‌های خستگی

که تنهایی‌مان را پر کرده‌ایم

با اشباح خاطره

اشک می‌ریزیم به یاد لبهای غایبِ

تمام رهگذران زیبایی

که نتوانستیم نگه‌شان داریم

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم خرداد 1387ساعت 21:25  توسط مسعود  |